Yakınlık korkusu: yaklaştıkça neden huzursuzlanıyoruz?

Bazı ilişkilerde en zor an, işlerin kötüye gittiği an değildir. Tam tersine: her şey yolundayken, karşı taraf yaklaştığında, bir gelecek konuşması açıldığında içeride bir huzursuzluk başlar. Sonra bahaneler gelir — “aslında çok farklıyız”, “zamanlama iyi değil”, “ben ilişkiye uygun biri değilim.”

Korkulan şey ilişki değil

Yakınlık korkusu, karşınızdaki kişiyle ilgili bir değerlendirme değildir. Korkulan şey, yakınlığın beraberinde getirdiği üç şeydir: görülmek, ihtiyaç duymak ve kaybetme ihtimali. Bu üçünün geçmişte bedeli ağır olmuşsa, sistem yakınlığı bir risk olarak kodlar.

• Görülmek: “Beni gerçekten tanırsa vazgeçer” inancı.
• İhtiyaç duymak: İhtiyacın karşılanmadığı ya da cezalandırıldığı deneyimler.
• Kaybetme ihtimali: Bağlanılan bir şeyin daha önce ani biçimde kaybedilmiş olması.

Kaçışın kılıkları

Geri çekilme her zaman ilişkiyi bitirmek biçiminde olmaz. Çoğu zaman daha sessiz yollar bulur ve bu yollar dışarıdan makul görünür.

1. 1Kusur büyütmek: Daha önce önemsiz görünen bir özellik birden dayanılmaz hâle gelir.
2. 2Meşguliyet: İş ya da başka sorumluluklar aniden ilişkinin önüne geçer.
3. 3Duygusal kısma: Fiziksel olarak orada olmak ama paylaşımı azaltmak.
4. 4Belirsizlik yaratmak: Geleceğe dair her soruyu havada bırakmak.
5. 5Üçüncü bir odak: İlişkinin dışında yeni bir ilgi ya da yakınlık kurmak.

Ne işe yarar?

Bu örüntü her ilişkide tekrar ediyorsa ve her seferinde aynı noktada bitiyorsa, ilişkiyi değiştirmek çözüm üretmez; çünkü değişken partner değil, yakınlığa verilen tepkidir. Bu durumda bireysel bir çalışma, ilişkinin kendisinden daha hızlı fark yaratır.