Boşanmayı çocuklara söylemek

Araştırma geleneğinde çocuklar için belirleyici olanın boşanmanın kendisi değil, ebeveynler arasındaki çatışmanın düzeyi ve sürecin nasıl yürütüldüğü olduğu kabul edilir. Bu konuşma, sürecin nasıl yürüyeceğinin ilk işaretidir.

Hazırlık

1. 1Birlikte söyleyin: ayrı ayrı yapılan açıklamalar çelişkili bilgiler ve taraf tutma baskısı üretir.
2. 2Ne söyleyeceğinizi önceden kararlaştırın: iki cümlelik ortak bir çerçeve yeterlidir.
3. 3Zamanı seçin: okul sabahı ya da gece yatmadan hemen önce değil; sonrasında birlikte kalınabilecek bir zaman.
4. 4Kararı netleştirdikten sonra söyleyin: tereddütlüyken yapılan açıklama, çocukta umut ve belirsizlik üretir.

Söylenmemesi gerekenler

• Suçlamalar: “baban bizi bıraktı”, “annen istedi” gibi ifadeler çocuğu taraf seçmeye zorlar.
• Ayrıntılar: aldatma, para ve hukuki konular çocuğun taşıyabileceği bilgiler değildir.
• Sahte umut: “belki barışırız” demek, çocuğun uyum sağlamasını geciktirir.
• Sırdaşlık: çocuk, ebeveynin duygusal yükünü taşıyacak konumda değildir.

Sonrasında

Çocukların tepkisi anında gelmeyebilir: sessiz kalmak, hiç sormamak ya da günler sonra tek bir soruyla dönmek yaygındır. Bu yüzden konuşma tek seferlik olmamalı; kapı açık tutulmalı ve zaman zaman “aklına takılan bir şey var mı?” diye sorulmalıdır.